Na odpowiedź wątku w konkursie Opowi:
Poezja kaowa [klik] i [klik]
A w tym wyścigu i ja brałam udział!
Coś już niby wiem, choć słownik w pogotowiu
dla sztukmistrzów wersów, średnim i fajtłapom,
tu Pe-Wu-En, tam własne portfolio...
Też wystartowałam w rzędzie z gównem i ironią.
ODBYT INTERNETU na Opowi mówią.
Fekalna poezja bryluje na głównej,
kłóci się grafoman z forum z graf-debilką,
czeka już, niech tylko będzie gdzie wbić szpilkę.
Próbowałam zostać i prawić morały,
że nawet poezja kaowa jest okej,
może być dla ludzi, może być dla chwały,
jeśli jest głęboka i poprawna trochę.
Aby tam coś było więcej, a niż gnioty...!
Prawa jakoś nie ma – w lewo każdy może,
że „orze jak może”, to pieprzy głupoty,
na nic tu despotyzm i na nic kontrole.
Nie ma już admina, ni moderatora
żadnych cnót – na forum „Pitolenie” wątek.
Jak się nie podoba, to fora ze dwora!
Uciekają łebscy jeszcze w ten sam piątek.
Trolle w swoim sosie siedzą przy deserze,
przepis na lolkontent, spam i amoralność.
Piszesz na Opowi, zrozum więc, userze,
że to jest na tylko twą odpowiedzialność.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą bzdurki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą bzdurki. Pokaż wszystkie posty
Do brudasa idiotyczny wierszotwór miłosny rymowany
Tak bardzo się chciałam postarać wyrazić
mą prośbę maleńką i brak cierpliwości,
lecz pochylona nad kartką za czystą,
kiedy w pościeli ty leżysz brudny
i tylko prosisz, bym się przytuliła.
Tak chciałam napisać wierszotwór miłosny
z mottem podprogowym.
I już widziałam ten obraz w wyobraźni,
gdy wcześnie cię budzę śniadaniem do łóżka,
bez chleba, a w zamian płatki i kakao
(bo twoje jelita lubią mleko rano),
i ten twór miłosny zamiast serwetki...
Tak chciałam, byś strawił wierszotwór miłosny,
by trafił do głowy.
A ten list-czy-wierszopodobne stworzonko
miało rymować się wprawdzie po całości,
lecz brak chuci większej mi to udaremnia
i przesadzone feromony w kocu.
Wierszotwór, tak liczę, może tu pomoże.
Tak chciałam ci rano wierszotwór miłosny,
co oczy otworzy.
Ta prosta piosenka Lisowskiej czy Farny
z radio nawet rymy częstochowskie sadzi:
kocham cię, kocham,
i po nocach szlocham!
Choć twa ignorancja na mydło mnie razi.
Jak one ja chciałam wierszotwór miłosny
z prostymi rymami.
A im bardziej chciałam i kombinowałam,
tym nawet wersy zgadzać się przestały;
sylaby liczyłam – ups! – wypadłam z wprawy,
z rytmu.
Wierszotwór o rytmice marzy.
Coś w tym być musi, że ja nie potrafię
pisać do ciebie, gdy tak capisz, capie.
Bo coś w tym być musi – dziś się poddaję:
targam ten papier i śpię na kanapie.
I mimo że wzdycham, stękam, grożę, proszę:
„kochanie, weź, idź się umyj choć czasem!”,
coś w tym być musi, że masz mnie w nosie.
Miłości nie będę uprawiać z brudasem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
